تبليغاتX
گـــــــــــــــــــزاره

برای میلادت...

 

اردی‌بهشت با تو طعم ترانه دارد

در کنج چشمهایت خورشید خانه دارد

 

عجیب نیست؟! با آنکه سالهاست ترانه می‌نویسم و هر از گاهی شعری و نقدی...همه جا، به ویژه در این دنیای مجازی مرا با عاشقانه‌هایم برا ی تو می‌شناسند! تمام خوانندگان وبلاگم چه در گذشته و چه امروز نوشته‌هایی که برای تو نوشته‌ام را می‌خوانند و مرا با آنها به خاطر می‌آورند. گویی ترانه و شعر و هر آن‌چه می‌نویسم بی گفتن از تو چیزی کم دارد. تنها نوشته‌هایم این‌گونه نیستند. من هم بدون تو چیزی فراتر از یک همراه و دوست و معشوق کم دارم. من با تو شاعر می‌شوم. کنارِ بودنِ تو می‌بالم و کامل می‌شوم. از همین روست که سالروز میلادت برایم هزار و یک معنی دارد.

برای من که آدم خاطره‌بازی هستم و حتا افتادن یک برگ از درخت احساسات نوستالژیک را در من زنده می‌کند، اردی‌بهشت بهترین‌ و زیباترین ماه سال است. تمام سالهای گذشته این‌گونه بوده و در آینده نیز بی‌تردید خواهد بود. ماهی که در آن میلاد تو را جشن می‌گیریم و چشم انتظار رویدادهای شیرین زندگی می‌مانیم... و اردی‌بهشت امسال روزهای خاطره انگیزتری هم در پیش دارد!

روشنی کوچک شب‌های بی ماه من! روشنکم! تولدت مبارک! یادت نره...

 

My love is a red red rose! 

A Red, Red Rose

  

Oh my luve is like a red, red rose,

That's newly sprung in June:

Oh my luve is like the melodie,

That's sweetly play'd in tune.

 

As fair art thou, my bonie lass,

So deep in luve am I;

And I will luve thee still, my dear,

Till a' the seas gang dry.

 

Till a' the seas gang dry, my dear,

And the rocks melt wi' the sun;

And I will luve thee still, my dear,

While the sands o' life shall run.

 

And fare thee weel, my only luve!

And fare thee weel a while!

And I will come again, my luve,

Tho' it were ten thousand mile!

 

Robert Burns. 1759–1796

 

گل سرخٍ سرخ!

 

آه! عشق من چونان گل سرخِ سرخی است

که به تازگی در بهار شکفته

آه! عشق من چونان نغمه‌ای است

که به شیرینی در آهنگی موزون نواخته

 

بدان پایه که تو زیبایی، دخترک خوب‌چهره‌!

در عشق تو ثابت قدمم

و دوستت خواهم داشت، محبوب من!

تا آن دم که تمام دریاها خشک شوند

 

تا تمام دریاها خشک شوند، محبوب من!

و صخره‌ها با خورشید ذوب شوند

و هنوز دوستت خواهم داشت، محبوب من!

تا دمی که شن‌های ساعت زندگی روان باشند

 

و بدرودت خواهم گفت، تنها عشق من!

و تنها برای اندکی بدرودت خواهم گفت!

و دوباره باز خواهم گشت، عشق من!

هزاران فرسنگ فاصله اگر باشد!

 

رابرت بِرنز (1796-1759)

برگردان: حسن علیشیری

 

!! نوشته شده توسط حسن علیشیری | 23:56 | جمعه پانزدهم اردیبهشت 1385 •